Bekâ, sözlükte “kalıcılık, devam” anlamına gelir. Tasavvufta fenâ halinin ardından gelen mertebedir. Nefsin kötü sıfatları yok olduktan sonra, güzel ahlâk ile yeniden diriliş yaşanır.
Fenâ ile yok olan benlik, bekâ ile Hakk’ın sıfatlarıyla bezenerek yeniden var olur. Bu, kulun asıl kimliğine kavuşmasıdır.
