Fenâ, sözlükte “yok olmak, fâni olmak” demektir. Tasavvufta ise nefsin kötü sıfatlarının ortadan kalkması, kulun benlik iddiasından sıyrılarak Hakk’ın varlığında erimesidir.
Fenâ fillâh (Allah’ta fâni olma), fenâ fi’r-resûl (Resûlullah’ta fâni olma) ve fenâ fi’ş-şeyh (mürşidde fâni olma) gibi mertebeleri vardır. Her biri bir öncekine basamak teşkil eder.
