Mürşid-i kâmil, “olgunlaşmış yol gösterici” demektir. Tasavvufta, seyr-i sülûkünü tamamlamış, nefsini tezkiye etmiş ve irşâd yetkisi almış rehber anlamında kullanılır.
Nakşibendî geleneğinde mürşid-i kâmil, silsile yoluyla Hz. Peygamber’e (s.a.v.) ulaşan kesintisiz bir mânevî zincirin halkasıdır. Müridin mânevî terbiyesinden sorumludur.
