Rabıta, sözlükte “bağ, bağlantı” demektir. Tasavvufta ise müridin, mürşid-i kâmilinin sûretini hayâlinde canlandırarak onun üzerindeki feyz ve nûra kalben yönelmesidir. Bu yönelme, gerçekte Allâh’a yönelmenin bir vâsıtasıdır.
Nakşibendiyye yolunda rabıta, temel usûllerden biridir. Mürşidin kalbi, İlâhî feyzin aktığı bir kanal gibidir. Mürid rabıta ile bu kanala bağlanır ve mânevî terbiye sürecini hızlandırır.
