Gönülden çıkdı âlem dîdeden gayra nazar gelmez Perîşân oldu Ya'kûb Yûsuf'undan bir haber gelmez Tarîk-i intizârın üzre hâk olsam mürüvvetle Ayak bas üstüme ey sevdiğim mutlak zarar gelmez Sehâb-ı zülfünü ref' eyle hüsnün âfitâbın aç Safâ-yı hüsnüne bu jeng-i âhımdan keder gelmez Şeb-i hicrânı çek vuslat sabâhın bekle de ey dil Ne gün akşam olur da şeb gidip vakt-i seher gelmez Eyâ gâfil gönül dâim yatarsın hâb-ı gaflette Bu vîrân hâneden hâtırına nâgâh sefer gelmez Nazar kıl sence var mı âlem içre olmadık fânî Bu vâdî-i elemden kurtulan dâim gider gelmez Hulûsî tab'-ı pâkinden nisâr oldukça gevherler Gönül kim âşinâ olmazsa andan bir hüner gelmez