Vekâle — Nakşibend Tarîkati & Hacıbey Efendi Hazretleri

Ben bir kuş olsam uçsam varsam yârın kûyuna Kanatlarım üzülse düşüp o ilde kalsam Yüz sürerek toprağa eşiğine baş koyup Dost kapıdan çıkınca yüzüm ayağa salsam Sorsa yârım hâlimi silip eşk-i âlimi Kendi özüm unutup ana hayrete dalsam Âşıkım dese o dem sâdıkım dese o dem Ayağının altına yüz urup toprak olsam Dese Hulûsî ki yâr sen bana ben sana yâr Varım olup târumâr ben dahi kurbân olsam

Ne ağlarsın benim zülfü siyahım Bu da gelir bu da geçer ağlama Göklere erişti figânım ahım Bu da gelir bu da geçer ağlama Bir gülün çevresi dikendir hârdır Bülbülün işi hep figândır zârdır Ne olsa da kışın sonu bahardır Bu da gelir bu da geçer ağlama Daimî'yem her can ermez bu sırra Gerçek âşık olan yeter o nûra Yusuf sabır ile vardı Mısır'a Bu da gelir bu da geçer ağlama

Kurtarmaya çare yok imiş canım elimden Bildim ki fedâyım sana kurbanım elimden Mecnûn olup vâdî-i hicrânına düştüm Kim dâd ede feryâdıma cananım elinden Bîçâre garîb hasta-ı firkatzedenim ki Vaslın sara bu yâreme dermanım elimden Çek hançer-i ebrûn ile yâr sînemi zîrâ Ben cana yetem döküle ger kanım elimden Sen başıma gel peyk-i ecel gelmeden Al canımı kurtar beni sultanım elimden Kabr-i taşına yaz ki Hulûsî-i garîbim acizim Âbâd ola bu lütf ile vîrânım elimden