matla
Zihi kenz‐i hafî ki andan gelür her var olur peydâ, Gehi zulmet zuhur eder, gehi envar olur peydâ.
Gehi zulmet zuhur eder, gehi envar olur peydâ.
Zihî derya‐yi vahdet kim kesilmez hergiz emvacı,
Bu kesret âlemi andan doğup naçar olur peydâ.
Ne sihr‐i bü’l‐acebdir kim bu yüzden görünür ağyar,
O yüzden gayrı yok tenha gelir dildar olur peydâ.
O yüzden görüben ayan döner şem’‐i cemalinden,
Felekler de görüp anı döner edvar olur peydâ.
Dışın içe hayalatı, için dışa zuhuratı,
Birinden ol birine tuhfeler her bar olur peydâ.
O devriyle gelüptür Enbiya, Mürsel meratibce,
Gehi mü’min zuhur eder gehi küffar olur peydâ.
Tecelli eyledikçe ol sarayı sırr‐ı ahfada,
Bu suret âlemi içre satı pazar olur peydâ.
Anın zatına gayet, sun’una hergiz nihayet yok,
Anınçün her bir isminden gelür bir kâr olur peydâ.
Tecelli eyler ol daim celâl‐ü geh cemâlinden,
Birinin hâsılı cennet, birinden nâr olur peydâ.
Cemali zâhir olsa tiz celâli yakalar anı,
Görürsün bir gül açılsa yanında hâr olur peydâ.
Bu sırdandır ki bir kâmil zuhur etse bu âlemde,
Kimi ikrâr eder anı, kime inkâr olur peydâ.
Veli arif celâl içre cemâlini görür dâim,
Bu haristanın içinde ana gülzar olur peydâ.
Ne sırdır kim iki kimse nazar eyler bu ekvana,
Biri ancak görür dârı, bire deyyar olur peydâ.
İçi umman‐ı vahdettir yüzü sahrâ‐yı kesrettir,
Yüzün gören görür ağyar içinde yâr olur peydâ.
0:00 / —
Tarayıcınız dinleme çubuğunu açamadı — kaydı aşağıdan dinleyebilirsiniz:
Ana kayıt
gazelin devamı · 16 beyit
Zihî derya‐yi vahdet kim kesilmez hergiz emvacı,
Bu kesret âlemi andan doğup naçar olur peydâ.
Ne sihr‐i bü’l‐acebdir kim bu yüzden görünür ağyar,
O yüzden gayrı yok tenha gelir dildar olur peydâ.
Taşınur günde yüzbin can âdem iklimine her dem,
Gelür yüzbin dahi andan bulur imar olur peydâ.
O yüzden görüben ayan döner şem’‐i cemalinden,
Felekler de görüp anı döner edvar olur peydâ.
Dışın içe hayalatı, için dışa zuhuratı,
Birinden ol birine tuhfeler her bar olur peydâ.
O devriyle gelüptür Enbiya, Mürsel meratibce,
Gehi mü’min zuhur eder gehi küffar olur peydâ.
Tecelli eyledikçe ol sarayı sırr‐ı ahfada,
Bu suret âlemi içre satı pazar olur peydâ.
Anın zatına gayet, sun’una hergiz nihayet yok,
Anınçün her bir isminden gelür bir kâr olur peydâ.
Tecelli eyler ol daim celâl‐ü geh cemâlinden,
Birinin hâsılı cennet, birinden nâr olur peydâ.
Cemali zâhir olsa tiz celâli yakalar anı,
Görürsün bir gül açılsa yanında hâr olur peydâ.
Bu sırdandır ki bir kâmil zuhur etse bu âlemde,
Kimi ikrâr eder anı, kime inkâr olur peydâ.
Veli arif celâl içre cemâlini görür dâim,
Bu haristanın içinde ana gülzar olur peydâ.
Ne sırdır kim iki kimse nazar eyler bu ekvana,
Biri ancak görür dârı, bire deyyar olur peydâ.
İçi umman‐ı vahdettir yüzü sahrâ‐yı kesrettir,
Yüzün gören görür ağyar içinde yâr olur peydâ.
Alan lezzatı birlikten halâs olur ikilikten,
Niyazi kande baksa ol hemân dîdâr olur peydâ.
Görür ol genc‐i mahfiden nice zâhir olur eşyâ,
Bilür her nakş‐ü suretten nice esrâr olur peydâ.